Λίγες μόνο λέξεις αρκούν για να συνοψίσουν μια ζωή αφιερωμένη στη ναυτιλία. Από τις ακτές της Μαύρης Θάλασσας μέχρι τα νερά της Μεσογείου και τους μεγάλους ωκεανούς του κόσμου, ο Πλοίαρχος Popov έχει διαγράψει μια πορεία άνω των τριάντα ετών, καθοδηγούμενος από το πάθος, την πειθαρχία και τον βαθύ σεβασμό προς τη θάλασσα.
Σε αυτή τη συνέντευξη ανατρέχει στις εμπειρίες που διαμόρφωσαν την πορεία του: στις παιδικές αναμνήσεις που γέννησαν την αγάπη του για τη θάλασσα, στους ανθρώπους που τον ενέπνευσαν, στις ευθύνες της διοίκησης ενός σκάφους και στα διδάγματα που αποκόμισε από μια ζωή αφιερωμένη στη ναυσιπλοΐα.
Η Eberths.com έχει την τιμή να παρουσιάζει αυτή την αποκλειστική συνέντευξη με τον Πλοίαρχο Krasimir Popov, προσφέροντας στους αναγνώστες της μια σπάνια ματιά στη διαδρομή ενός ανθρώπου για τον οποίο η θάλασσα εξακολουθεί να αποτελεί τη μεγαλύτερη πηγή έμπνευσης και ελευθερίας.
1. Μεγαλώσατε στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Ποιες είναι οι πρώτες σας αναμνήσεις από τη θάλασσα και πότε συνειδητοποιήσατε ότι θα αποτελούσε το κάλεσμα της ζωής σας;
Μεγάλωσα στο Μπουργκάς, στις βουλγαρικές ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Από τις πιο όμορφες αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων είναι τα πρωινά που περνούσα στην παραλία με τον παππού μου. Περπατούσαμε κατά μήκος της ακτής πριν ακόμη ανατείλει ο ήλιος, απολαμβάνοντας την ηρεμία και τον ήχο των κυμάτων. Κοιτάζοντας πίσω, πιστεύω ότι εκεί γεννήθηκε η αγάπη μου για τη θάλασσα. Εκείνη την εποχή δεν μπορούσα να φανταστώ ότι μια μέρα θα γινόμουν πλοίαρχος. Αυτό το όνειρο γεννήθηκε αργότερα, όμως ο δεσμός μου με τη θάλασσα ξεκίνησε τότε.
2. Υπήρξε κάποια καθοριστική στιγμή που σας ενέπνευσε να γίνετε πλοίαρχος;
Η στιγμή που άλλαξε πραγματικά τη ζωή μου ήρθε αρκετά χρόνια αφότου είχα ήδη ξεκινήσει να εργάζομαι σε κρουαζιερόπλοια. Πλέαμε από τη Γένοβα προς τη Βαρκελώνη όταν, περίπου στις πέντε τα ξημερώματα, ήχησε ξαφνικά ο γενικός συναγερμός εγκατάλειψης του πλοίου. Όλο το πλήρωμα έσπευσε αμέσως στις θέσεις έκτακτης ανάγκης, ενώ οι επιβάτες —ανάμεσά τους μικρά παιδιά και βρέφη με τα σωσίβιά τους— άρχισαν να συγκεντρώνονται στα εξωτερικά καταστρώματα.
Για αρκετά λεπτά δεν υπήρξε καμία ανακοίνωση από τη γέφυρα. Η θάλασσα ήταν απόλυτα γαλήνια, το πλοίο συνέχιζε κανονικά την πορεία του και τίποτα δεν πρόδιδε κάποιον κίνδυνο. Όλοι ήταν φυσικά προβληματισμένοι και μπερδεμένοι. Περίπου δεκαπέντε λεπτά αργότερα ο συναγερμός έληξε. Οι αξιωματικοί της γέφυρας ενημέρωσαν επιβάτες και πλήρωμα ότι επρόκειτο για λανθασμένο συναγερμό και ότι μπορούσαν να επιστρέψουν με ασφάλεια στις καμπίνες τους.
Λόγω της ευαισθησίας του περιστατικού, προτιμώ να μην επεκταθώ σε περισσότερες λεπτομέρειες. Αργότερα εκείνη την ημέρα, ο πλοίαρχος συγκέντρωσε ολόκληρο το πλήρωμα. Ήταν η πρώτη φορά που τον είδα να μιλά με τόσο κύρος και τόση ψυχραιμία. Η φωνή του ήταν σταθερή, γεμάτη αυτοπεποίθηση και σιγουριά. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα ότι, σε κάθε κατάσταση έκτακτης ανάγκης στη θάλασσα, ο πλοίαρχος είναι ο άνθρωπος στον οποίο όλοι εμπιστεύονται τη ζωή τους. Εκείνη η συνάντηση άλλαξε τα πάντα για μένα. Την ίδια ημέρα πήρα την απόφαση να κάνω ό,τι περνούσε από το χέρι μου για να γίνω κι εγώ κάποτε πλοίαρχος. Περισσότερα από τριάντα χρόνια αργότερα, ύστερα από πολλή δουλειά και επιμονή, αυτό το όνειρο έγινε πραγματικότητα.
3. Ποιος υπήρξε ο πρώτος σας μέντορας και ποιο είναι το σημαντικότερο μάθημα που σας δίδαξε;
Ο πρώτος πραγματικός μου μέντορας ήταν ο Ύπαρχος Yovchev, ο οποίος υπηρετούσε στο ίδιο κρουαζιερόπλοιο όπου εργαζόμουν κι εγώ. Πριν από περισσότερα από είκοσι χρόνια, η εταιρεία δημιούργησε ένα πρόγραμμα που έδινε στα μέλη του πληρώματος τη δυνατότητα να εκπαιδευτούν ως αξιωματικοί γέφυρας ή μηχανής. Υπέβαλα αίτηση, έγινα δεκτός και ξεκίνησα την εκπαίδευσή μου. Κατά τη διάρκεια της ημέρας εκτελούσα τα συνηθισμένα μου καθήκοντα και τα βράδια εντασσόμουν στην ομάδα της γέφυρας υπό την καθοδήγηση του Υπάρχου Yovchev. Εκείνος μου δίδαξε ναυσιπλοΐα, ναυτικούς χάρτες, χρήση και ερμηνεία του ραντάρ, διαδικασίες γέφυρας και τις βασικές αρχές της ασφαλούς ναυσιπλοΐας.
Στην αρχή ένιωθα πραγματικά ότι όλα ήταν πολύ δύσκολα. Υπήρχαν στιγμές που πίστευα πως καταλάβαινα λιγότερο από το δέκα τοις εκατό όσων μάθαινα και σκέφτηκα σοβαρά να τα παρατήσω. Ούτε ο Ύπαρχος Yovchev ούτε ο πλοίαρχος μού επέτρεψαν ποτέ να χάσω την αυτοπεποίθησή μου. Μου υπενθύμιζαν συνεχώς ότι η ζωή ενός ναυτικού είναι ένα αδιάκοπο σχολείο. Υπάρχει μία φράση που με συνοδεύει μέχρι σήμερα:
«Τα βιβλία σου δίνουν τις βάσεις· η εμπειρία, όμως, είναι εκείνη που σου διδάσκει τα πραγματικά μαθήματα.»
Δεν ξέχασα ποτέ αυτά τα λόγια.
4. Ολοκληρώσατε τις ναυτικές σας σπουδές στη Βουλγαρία, αλλά εκπαιδευτήκατε και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Πώς επηρέασαν αυτές οι εμπειρίες την επαγγελματική σας πορεία;
Ναι, ολοκλήρωσα τις επίσημες ναυτικές μου σπουδές στη Βουλγαρία. Κατά τη διάρκεια των ετών που εργάστηκα σε κρουαζιερόπλοια, είχα επίσης την ευκαιρία να παρακολουθήσω μέρος της εκπαίδευσής μου στο Fort Lauderdale της Φλόριντα. Η γνωριμία τόσο με την ευρωπαϊκή όσο και με την αμερικανική προσέγγιση στη ναυτική εκπαίδευση υπήρξε μια εξαιρετικά πολύτιμη εμπειρία. Κάθε εκπαιδευτικό σύστημα έχει τα δικά του πλεονεκτήματα και η δυνατότητα να γνωρίσω και τις δύο διαφορετικές φιλοσοφίες με βοήθησε να εξελιχθώ αρχικά σε έναν πιο ολοκληρωμένο αξιωματικό και, αργότερα, σε έναν καλύτερο πλοίαρχο.
5. Τι θυμάστε από το πρώτο σας ταξίδι ως πλοίαρχος ενός yacht στη Μεσόγειο;
Η πρώτη μου θέση ως πλοίαρχος στον χώρο του yachting ήταν σε ένα μηχανοκίνητο yacht Benetti 47 μέτρων με έδρα τη Μάλτα. Ήταν ένα εξαιρετικό σκάφος με ένα άριστο πλήρωμα, όμως το πρώτο μας ταξίδι μαζί ήταν πραγματικά αξέχαστο. Λίγο μετά τον απόπλου μας από τη Μάλτα με προορισμό τη Γαλλία, συναντήσαμε ανέμους έντασης 35 έως 40 κόμβων, οι οποίοι δημιουργούσαν κύματα άνω των τριών μέτρων. Σαν να μην έφθανε αυτό, το αυτόματο πηδάλιο τέθηκε ξαφνικά εκτός λειτουργίας. Για μένα όλα ήταν καινούργια: το yacht, τα συστήματά του και οι ευθύνες που συνεπαγόταν η θέση του πλοιάρχου. Αναμφίβολα ήταν μια απαιτητική στιγμή, όμως τέτοιες καταστάσεις αποτελούν μέρος της ζωής στη θάλασσα. Μαθαίνεις να παραμένεις ψύχραιμος, να εμπιστεύεσαι το πλήρωμά σου και να αντιμετωπίζεις κάθε πρόβλημα βήμα προς βήμα.
Η Μεσόγειος είναι ένας πραγματικά μοναδικός τόπος για να ταξιδεύει κανείς στη θάλασσα, γεμάτος υπέροχους προορισμούς. Αν όμως έπρεπε να επιλέξω ένα μόνο μέρος στον κόσμο, αυτό θα ήταν πάντοτε η Αλάσκα.
6. Κοιτάζοντας πίσω, ποια θεωρείτε ότι υπήρξε η μεγαλύτερη επαγγελματική πρόκληση της καριέρας σας;
Χωρίς καμία αμφιβολία, μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις της καριέρας μου ήταν η συμμετοχή μου στο πρώτο πλοίο μιας ολοκαίνουργιας γενιάς mega κρουαζιερόπλοιων. Η διαχείριση των επιχειρησιακών λειτουργιών ενός πλοίου που φιλοξενούσε σχεδόν 8.000 ανθρώπους — επιβάτες και πλήρωμα — απαιτούσε τεράστια υπευθυνότητα. Τα πάντα ήταν νέα, οι διαδικασίες βρίσκονταν ακόμη υπό διαμόρφωση και οι απαιτήσεις ήταν ιδιαίτερα υψηλές.
Εκείνοι οι πρώτοι μήνες ήταν ιδιαίτερα απαιτητικοί, αλλά μου πρόσφεραν ανεκτίμητα μαθήματα σχετικά με την ηγεσία, τη συνεργασία μέσα στο πλήρωμα και τη λήψη αποφάσεων υπό συνθήκες πίεσης.
7. Κάθε πλοίαρχος έρχεται αντιμέτωπος με δύσκολες στιγμές. Ποιες προκλήσεις συναντήσατε κατά τη μετάβασή σας στον χώρο του yachting;
Η μετάβαση από τα κρουαζιερόπλοια στον κόσμο του yachting αποτέλεσε μια σημαντική αλλαγή. Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις ήταν να μάθω να συνεργάζομαι στενά με μαρίνες, λιμενικές αρχές, τεχνικές υπηρεσίες και τοπικές διοικητικές αρχές. Σε αντίθεση με τις μεγάλες εταιρείες κρουαζιέρας, ο χώρος του yachting απαιτεί συχνά την άμεση εξεύρεση λύσεων σε απρόβλεπτες καταστάσεις: τεχνικές βλάβες, καθυστερήσεις λόγω καιρικών συνθηκών, αλλαγές θέσης ελλιμενισμού την τελευταία στιγμή ή συνεργασία με τις αρχές εκτός του συνηθισμένου ωραρίου.
Όλες αυτές οι εμπειρίες μου δίδαξαν ότι η ευελιξία, η αποτελεσματική επικοινωνία και η υπομονή είναι εξίσου σημαντικές με τις γνώσεις και τις δεξιότητες της ναυσιπλοΐας.
8. Κατά τη διάρκεια της καριέρας σας συνεργαστήκατε με πληρώματα πολλών διαφορετικών εθνικοτήτων. Ποια από αυτές σας επηρέασε περισσότερο;
Στην πορεία της καριέρας μου είχα το προνόμιο να συνεργαστώ με ανθρώπους από πολλές διαφορετικές χώρες. Ωστόσο, τα πληρώματα από τις Φιλιππίνες είναι εκείνα που μου άφησαν τη βαθύτερη εντύπωση. Πάντοτε θαύμαζα τον επαγγελματισμό, την πειθαρχία, την αφοσίωση και την εξαιρετική εργασιακή τους ηθική. Αντιμετωπίζουν τη δουλειά τους με υπερηφάνεια και συνέπεια, κερδίζοντας με φυσικό τρόπο την εμπιστοσύνη όλων όσοι συνεργάζονται μαζί τους. Ίσως το σημαντικότερο μάθημα που πήρα από πολλούς Φιλιππινέζους συναδέλφους μου είναι η αξία της αφοσίωσης. Είναι μια αρετή που εκτιμώ βαθύτατα και θεωρώ θεμελιώδη για τη δημιουργία ενός δεμένου, αξιόπιστου και αποτελεσματικού πληρώματος.
9. Ζείτε πλέον στη Γαλλία εδώ και περισσότερα από δέκα χρόνια. Πώς έχει αλλάξει αυτό τη ζωή σας;
Η Γαλλία άλλαξε τη ζωή μου με πολλούς τρόπους. Σε επαγγελματικό επίπεδο, είναι πιθανότατα μία από τις πιο απαιτητικές χώρες για έναν πλοίαρχο. Συχνά πρωτοπορεί στην εφαρμογή νέων ναυτιλιακών κανονισμών και διοικητικών απαιτήσεων, γεγονός που σημαίνει ότι υπάρχει πάντοτε κάτι καινούργιο να μάθει κανείς και να παρακολουθεί. Σε προσωπικό επίπεδο, όμως, αποδείχθηκε ένα υπέροχο μέρος για να μεγαλώσει η οικογένειά μου. Είναι μια όμορφη χώρα, με εξαιρετικό κοινωνικό σύστημα, συναρπαστικά μέρη για να ανακαλύψει κανείς και ανθρώπους που, κατά γενικό κανόνα, είναι ευγενικοί και φιλόξενοι.
Η ζωή εδώ μάς χάρισε σταθερότητα και μια πραγματικά υψηλή ποιότητα ζωής.
10. Νιώθετε ακόμη νοσταλγία για τη Βουλγαρία;
Αναμφίβολα.
Όπου κι αν μας οδηγήσει η ζωή, οι ρίζες μας παραμένουν πάντα αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητάς μας. Η βουλγαρική κουλτούρα διαφέρει πολύ από τη γαλλική και υπάρχουν πολλές στιγμές που μου λείπει η πατρίδα μου. Όμως και αυτό αποτελεί μέρος της ζωής ενός ανθρώπου της θάλασσας. Περνάμε τη ζωή μας ανάμεσα σε χώρες, πολιτισμούς και ωκεανούς, κουβαλώντας πάντοτε μαζί μας ένα μικρό κομμάτι από τον τόπο που αποκαλούμε πατρίδα.
11. Πέρα από τις επαγγελματικές σας επιτυχίες, ποια ήταν η πιο περήφανη στιγμή της ζωής σας;
Υπάρχουν δύο στιγμές που ξεχωρίζουν περισσότερο από κάθε άλλη.
Η πρώτη ήταν η γέννηση των δύο κορών μας.
Η δεύτερη ήταν όταν ανέλαβα για πρώτη φορά καθήκοντα πλοιάρχου.
Η μία πραγματοποίησε το επαγγελματικό μου όνειρο· η άλλη έδωσε στη ζωή μου ένα πολύ βαθύτερο νόημα, πέρα από την καριέρα μου.
12. Έπειτα από τόσες δεκαετίες στη θάλασσα, τι σημαίνει για εσάς η λέξη «ελευθερία»;
Για μένα, η πραγματική ελευθερία υπάρχει μόνο στη θάλασσα.
Τίποτα δεν συγκρίνεται με τη διάσχιση ενός ωκεανού, έχοντας γύρω σου μόνο το νερό και έναν ατελείωτο ορίζοντα. Να παρακολουθείς την ανατολή και τη δύση του ήλιου, να ακούς τον ήχο των κυμάτων… είναι ένα συναίσθημα που δεν μπορεί να βιώσει κανείς πουθενά αλλού στον κόσμο. Εκεί είναι που αισθάνομαι πραγματικά ελεύθερος.
13. Αν μπορούσατε να επιστρέψετε σε ένα ταξίδι ή σε έναν προορισμό οπουδήποτε στον κόσμο, ποιον θα επιλέγατε;
Χωρίς καμία δεύτερη σκέψη: την Αλάσκα.
Κάθε ταξίδι εκεί είναι μοναδικό. Τα τοπία κόβουν την ανάσα, η φύση παραμένει ανέγγιχτη και η άγρια ζωή είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Αν έπρεπε να διαλέξω ένα μόνο αγαπημένο μέρος, αυτό θα ήταν το λιμάνι της Σίτκα. Για μένα, δεν υπάρχει κανένα άλλο μέρος στον κόσμο που να συγκρίνεται με την Αλάσκα.